خُمرۀ می

از تو چه پنهان!

خُمره ام  را پُر می کنم از "می"

از خوشۀ انگورهای چیده شده

که

پینه می زند،

دست کارگر روزمُزد مزرعه را...

و من از شرم تاول او،

مست نمی کنم، هرگز!!!

امّا،

تو ... وسوسه ام می شوی... به نام "هوس".

 و ... من، دَم می زنم،

خُمره را، به سلامتیت...

واسه تو

سارا آرامش

/ 45 نظر / 2 بازدید
نمایش نظرات قبلی
آیدا

[گل][خنثی] هوس آلود شرابم من

رخشان

این شعر رو دوست داشتم. شعرهای قبلی یه سوال رو برام پررنگ کرد... این "و..." اول شعرها... یعنی چی؟

مریم

یاد این شعر افتادم که: شراب تلخ میخواهم که مرد افکن بود زورش مگر یکدم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش!!!! عجب هوسی[گل]

میـــــــــــــرا راد

سلام دوستم [لبخند][پلک]

فاطمه

منم دوستت دارم سارای گلم[ماچ]

شادی

چه شعرهای زیبایی کتابشم کردید؟[لبخند]

shadow

یعنی عاشق ِ این "واسه تو" های آخر شعرهات هستم من...