باکره

همۀ هستیِ ام...

پِستانِ کال

و...

سفتیِ نشیمن گاه...

انعطافِ تَن تُرد...

حجلۀ اندام بکر ...

و...

شرمگاهِ باکره...

لب های رنگ پریده و...

مردُمکِ دوختنی...

مرور کن مرا...

گرچه، ثانیه ایی.

این من م... من! منِ تو!

آخرین باکرۀ شهر...

نجیب ترین جنس مؤنث...

...تقاضا کن مرا...

بکارتم، از آنِ تو.

مرا بخواه...حتی، لحظه ایی.

هستی ام، تقدیم تو باد. 

واسه تو

سارا آرامش

  
نویسنده : سارا آرامش ; ساعت ٤:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۱٦
تگ ها :