خوشبختی

دومین بارش برف

دستانم لخ کیف قاپ خیابان

پنجره بی چفت...باز، باز

طاقچه پر عکس

و چه یخ زد لبخند رخ من

در کنارم،چشم پر سوی تو بود

نگاهت،

هآ...هآی...دهانت

...گرم می کرد دلم را

در سرمای هوا...حیرت و عجب همه...

خوشبختی ما.

راستی خوشبختی تا کجا؟!

کلامت این بود:خوشبختی، تا ته دنیا.

واسه تو

سارا آرامش

  
نویسنده : سارا آرامش ; ساعت ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢۳
تگ ها :