تهران 1353

مرداد 1352؛

بستری گرم،

از انعطاف مادر

و

عصارۀ پدر...

برای آغاز تو.

(نُه ماه بعد)،تهران 1353؛

عریان،

با نعره های پاک

با چشمهای باز

نوباوه ایی جسور، به دنیا آمد...

هی،

یادت نرفته است

که، از مِکِ مکرر پستان مادر، قد کشیده ایی!؟

تهران 1389؛

در آغوشت گِره می شوم

و

آرام،نغمۀ

" تولدت مبارک" زُل می زند به تو...

واسه تو

سارا آرامش

  
نویسنده : سارا آرامش ; ساعت ۸:٠٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٢/۸
تگ ها :