سُرب

شعرم نمی آید!

اما،

کلامی نو؛

چه،با شکوه می شود،

لب هایم ، از کشمکش سُرب و رنگ...

و ...

...با شکوه تر، هم آغوشی لب های تو در من!!

لب های بی سُرب...بی رنگ!!

اکنون،

بی هیچ دلواپسی،

مرا ببوس آرام، ... اما عمیق!!

شاید، عشق، همین است...

واسه تو

سارا آرامش

  
نویسنده : سارا آرامش ; ساعت ۱:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/۱٢
تگ ها :