خُمرۀ می

از تو چه پنهان!

خُمره ام  را پُر می کنم از "می"

از خوشۀ انگورهای چیده شده

که

پینه می زند،

دست کارگر روزمُزد مزرعه را...

و من از شرم تاول او،

مست نمی کنم، هرگز!!!

امّا،

تو ... وسوسه ام می شوی... به نام "هوس".

 و ... من، دَم می زنم،

خُمره را، به سلامتیت...

واسه تو

سارا آرامش

  
نویسنده : سارا آرامش ; ساعت ۳:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/۱٤
تگ ها :